ریشه های انسان شناختی معماری از نیاز بنیادین تا هنر

معماری به عنوان یکی از قدیمیترین فعالیتهای ،بشری ریشه در نیازهای بنیادین انسان برای پناه امنیت و سازماندهی فضا دارد این مطالعه به بررسی چگونگی تکامل معماری از یک نیاز زیستی به یک رشته پیچیده و چندوجهی می پردازد.

انسان نخستین از زمانی که نیاز به پناهگاه احساس کرد آغازگر فرآیندی شد که امروز آن را معماری می نامیم از غارهای طبیعی تا کلبه های ساده و سپس بناهای پیچیده مسیر تکاملی معماری منعکس کننده رشد فکری و فرهنگی بشر .است پایههای نظری نیاز به سرپناه تنها محرک اولیه معماری نبوده است. هنری ویترن در ده کتاب” معماری سه اصل بنیادین استحکام (کاربرد و زیبایی را مطرح کرد که تا امروز پایه های نظری معماری محسوب میشوند این سه گانه نشان دهنده تکامل معماری از نیاز صرف به هنر و علم است. یافته ها تحلیل باستان شناختی نشان میدهد که اولین بناهای انسانی حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش در دوران نوسنگی ساخته شدند. این بناها تدریجاً از ساختارهای صرفاً کاربردی به فضاهای دارای بار نمادین و فرهنگی تبدیل شدند معابد زیگورات بین النهرین و اهرام مصر نمونه هایی از این تحول هستند.

در نتیجه :

معماری از تلاقی نیازهای فیزیولوژیک روان شناختی و اجتماعی انسان پدید آمده است. این رشته در طول تاریخ از یک فعالیت غریزی به حرفهای تخصصی و علمی تبدیل شده که در آن ،فناوری هنر و جامعه شناسی

با هم ترکیب میشوند.